Amen-Ra

💡 In a later hymn Amen-Ra is confessed as “the good god beloved, maker of men, creator of beasts, maker of things below and above, lord of mercy most loving.”

در سرودی متأخرتر، آمِن-رع به عنوان «خدای خوب محبوب، خالق انسان‌ها، خالق جانوران، خالق چیزهای پایین و بالا، پروردگار رحمت و محبت» اعتراف می‌شود.

💡 The permanent image of the disk and serpent, a form of the Ra sign, in the doorway of the sculptured house, would thus convey the idea of the eternal presence of Amen-Ra, the pole-star god.

تصویر دائمی دیسک و مار، شکلی از نشان رع، در درگاه خانه‌ی مجسمه‌سازی‌شده، بدین ترتیب ایده‌ی حضور ابدی آمِن-رع، خدای ستاره‌ی قطبی، را منتقل می‌کرد.

💡 Our national jokes are said to be very ancient in origin; possibly some day the Curate's Egg will be traced to a budding priest of Amen-Ra, lunching with the Hierophant.

گفته می‌شود جوک‌های ملی ما ریشه‌ای بسیار باستانی دارند؛ احتمالاً روزی تخم‌مرغ کشیش به یکی از کاهنان نوپای آمن-رع می‌رسد که با کاهن اعظم ناهار می‌خورد.

💡 Artists depict Amen Ra with solar disk and plumes, iconography instantly legible even to casual visitors.

هنرمندان، آمین را را با قرص خورشید و پرهای آن به تصویر می‌کشند، شمایل‌نگاری‌ای که حتی برای بازدیدکنندگان عادی نیز فوراً قابل خواندن است.

💡 Priests invoked Amen Ra at sunrise, hymns braiding power and light across temple courtyards.

کاهنان با طلوع آفتاب آمین را فریاد می‌زدند، سرودها قدرت و نور را در حیاط معابد می‌تافتند.

💡 A stele to Amen Ra survived looters by luck, bureaucracy, and a stubborn museum guard.

یک ستون یادبود به نام آمین رع به لطف شانس، بوروکراسی و یک نگهبان سرسخت موزه، از دست غارتگران جان سالم به در برد.