Agnus Dei

💡 Wednesday’s Sanctus was one of divine wonderment; the Agnus Dei resonated from the lower strings with the richness of an organ.

سانکتوس چهارشنبه، نمایشی از شگفتی‌های الهی بود؛ صدای آگنوس دی (Agnus Dei) از سیم‌های بم‌تر، با غنای ارگ طنین‌انداز می‌شد.

💡 Standing before his parishioners holding the sacred bread of Communion in his hands, Father Vincent De Rosa, the pastor of St. Mary Mother of God Parish, solemnly intoned in Latin, “Ecce Agnus Dei.”

پدر وینسنت دِ روسا، کشیش کلیسای سنت ماری مادر خدا، در حالی که نان مقدس عشای ربانی را در دست داشت، در مقابل اعضای کلیسا ایستاده بود و با لحنی رسمی به زبان لاتین فریاد زد: «اِکِه آگنوس دِی».

💡 The choir begins to sing Agnus Dei as the Archbishop performs the Holy Communion.

همزمان با اجرای مراسم عشای ربانی توسط اسقف اعظم، گروه کر شروع به خواندن سرود آگنوس دی (Agnus Dei) می‌کنند.

💡 She collects recordings of Agnus Dei, comparing tempo choices, diction, and how conductors shape phrases around the plea for peace.

او نوارهای ضبط‌شده‌ی آگنوس دئی را جمع‌آوری می‌کند و انتخاب‌های تمپو، طرز بیان و نحوه‌ی شکل‌دهی عبارات توسط رهبران ارکستر پیرامون درخواست صلح را با هم مقایسه می‌کند.

💡 Composers set Agnus Dei in contrasting styles, from spare polyphony to lush harmonies that invite reflective silence.

آهنگسازان، آگنوس دئی را در سبک‌های متضادی تنظیم کرده‌اند، از چندصدایی مختصر گرفته تا هارمونی‌های باشکوهی که سکوت تأمل‌برانگیز را فرا می‌خوانند.

💡 The choir sang Agnus Dei softly, a suspended hush that settled over the sanctuary before final blessings.

گروه کر به آرامی سرود «آگنوس دئی» را می‌خواندند، سکوتی معلق که پیش از آخرین دعاها بر محراب حکمفرما شد.