agelast

💡 A character described as an agelast never laughs, turning dinners into awkward exercises in cautious small talk.

شخصیتی که به عنوان یک آگلاست توصیف می‌شود، هرگز نمی‌خندد و شام‌ها را به تمرین‌های ناخوشایندی در گپ و گفت‌های کوتاه و محتاطانه تبدیل می‌کند.

💡 Comedians fear the front-row agelast, whose stone face unnerves even seasoned performers until momentum returns.

کمدین‌ها از آگلاست‌های ردیف اول می‌ترسند، کسانی که صورت سنگی‌شان حتی بازیگران باتجربه را هم تا زمانی که دوباره اوج بگیرند، نگران می‌کند.

💡 Essays on humor mention the agelast as a foil, clarifying why shared laughter bonds communities.

مقالات مربوط به طنز، از آژلاست به عنوان یک عامل خنثی‌کننده یاد می‌کنند و توضیح می‌دهند که چرا خنده‌ی مشترک، جوامع را به هم پیوند می‌دهد.