actor-manager

💡 His son, the actor-manager Gerald du Maurier, was Daphne's father.

پسر او، جرالد دوموریه، بازیگر-مدیر، پدر دافنه بود.

💡 The four-person “actor-manager” model, they said, began to show signs of erosion, as one of the members, troupe standout Brandon Carter, shifted to programming duties.

آنها گفتند، مدل چهار نفره «بازیگر-مدیر» شروع به نشان دادن نشانه‌هایی از فرسایش کرد، زیرا یکی از اعضا، برندون کارتر، چهره برجسته گروه، به وظایف برنامه‌ریزی روی آورد.

💡 “We had been starting to plan this actor-manager model, learning the ins and outs of administration and development and education, so we could have more agency and input moving forward,” she said.

او گفت: «ما شروع به برنامه‌ریزی این مدل بازیگر-مدیر کرده بودیم و با جزئیات مدیریت، توسعه و آموزش آشنا شده بودیم تا بتوانیم در ادامه، اختیار و مشارکت بیشتری داشته باشیم.»

💡 The nineteenth-century actor manager selected plays, hired casts, and balanced books, a multitasker before spreadsheets softened the chaos.

مدیر بازیگران قرن نوزدهم، نمایشنامه‌ها را انتخاب می‌کرد، بازیگران را استخدام می‌کرد و کتاب‌ها را متعادل می‌کرد، یک فرد چندوظیفه‌ای قبل از اینکه صفحات گسترده، هرج و مرج را تعدیل کنند.

💡 Diaries from an actor manager reveal late-night negotiations, last-minute props, and relentless charm deployed daily.

دفتر خاطرات یک مدیر بازیگر، مذاکرات آخر شب، صحنه‌های لحظه آخری و جذابیت بی‌رحمانه‌ای را که روزانه به کار گرفته می‌شود، آشکار می‌کند.

💡 A lecture traced the decline of the actor manager as theaters professionalized into specialized departments.

یک سخنرانی، زوال مدیریت بازیگران را با حرفه‌ای شدن تئاترها و تبدیل آنها به بخش‌های تخصصی، بررسی کرد.