يقو

💡 تأذى هذا الصغير ولم يقو على الحركة.

این کوچولو آسیب دیده بود و نمی‌توانست تکان بخورد.

💡 إن كان المقصودُ صيغةً غيرَ مكتملةٍ، فقد يقو المعنىَ بعضُ الشواهدِ القديمةِ في النصوصِ.

اگر معنای مورد نظر، صورتی ناقص باشد، برخی شواهد باستانی در متون ممکن است از آن معنا پشتیبانی کنند.

💡 أحيانًا يقو التعبيرُ على الاختصارِ الشديدِ، فيفهمُهُ أهلُ اللغةِ من السياقِ فقط.

گاهی اوقات عبارت خیلی مختصر است و کسانی که به آن زبان صحبت می‌کنند، آن را فقط از متن متوجه می‌شوند.

💡 قد يقو الكاتبُ الفكرةَ بجملةٍ قصيرةٍ لكنها عميقةُ الدلالةِ في الكتابةِ الأدبيةِ.

در نوشته‌های ادبی، نویسنده ممکن است ایده‌ای را در جمله‌ای کوتاه اما عمیقاً معنادار بیان کند.