اشجانه

💡 لا يبوح الإنسان دائمًا بـ اشجانه حتى لأقرب الناس إليه.

آدم همیشه غم‌هایش را فاش نمی‌کند، حتی برای نزدیکانش.

💡 ظهرت اشجانه في صوته عندما تذكّر طفولته البعيدة.

وقتی دوران کودکی دورش را به یاد می‌آورد، غم و اندوهش در صدایش هویدا بود.

💡 أخفى الشاعر اشجانه داخل قصيدةٍ حزينةٍ قرأها في الأمسية.

شاعر غم‌های خود را در درون شعری غم‌انگیز که در آن مراسم خواند، پنهان کرد.