وٱلسميع

💡 في الهدوءِ الليليّ، يشعرُ المرءُ أنَّ وٱلسميع يسمعُ حتى همسَ القلب.

در سکوت شب، انسان احساس می‌کند که خداوند شنوا حتی زمزمه قلب را نیز می‌شنود.

💡 أرفعُ صوتي قليلًا لأنَّ وٱلسميع في القاعة البعيدة قد لا يلتقطُ الكلام بوضوح.

صدایم را کمی بالا بردم، چون ممکن بود شنونده‌ای که در سالن دور نشسته کلمات را واضح نشنود.

💡 أثقُ أنَّ وٱلسميع لكلِّ دعاءٍ صادقٍ لا يُضيّعُ رجاءَ عباده.

من اطمینان دارم که او که هر دعای خالصانه را می‌شنود، امید بندگانش را به هدر نخواهد داد.