وٱلذکر
🌐 و ذکر
این کلمه به معنی «یادآوری»، «یاد کردن»، «ذکر»، و نیز در برخی کاربردها «نامآوری» یا «کتاب آسمانی» است. در زبان دینی، «ذکر» هم به معنای یاد خدا و هم به معنای پند و تذکر به کار میرود. این واژه یکی از مفاهیم بسیار مهم در متون اسلامی است و بار معنوی و معنایی گستردهای دارد.
جمله سازی با وٱلذکر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جلسَ الشابُّ في المسجدِ بعدَ الصلاةِ يردّدُ وٱلذکرَ بهدوءٍ بينما كانَ الليلُ يقتربُ.
جوان بعد از نماز در مسجد نشست و آرام آرام دعا و ذکر می خواند چون پاسی از شب نزدیک می شد.
💡 يحافظُ كثيرٌ من الناسِ على وٱلذکرِ اليوميِّ في أوقاتِ الصباحِ قبلَ الذهابِ إلى العملِ.
بسیاری از مردم صبحها قبل از رفتن به سر کار، ذکر خدا را به طور روزانه زمزمه میکنند.
💡 كانَ وٱلذکرُ للهِ سببًا في طمأنينةِ المرأةِ عندما واجهتْ مشكلةً صعبةً مع أبنائِها.
یاد خدا، مایه آرامش خاطر آن زن بود، زمانی که با فرزندانش با مشکل سختی روبرو میشد.