و هبا

«هبا» اگر منظور «هَباء» باشد، به معنی «غبار»، «گرد و غبار» یا چیز بسیار ریز و پراکنده است. در فارسی گاهی برای «چیز بی‌ارزش و پراکنده» هم معادل‌سازی می‌شود. با «و» در آغاز، احتمالاً «و هباء» یعنی «و غبار» یا «و چیزی مانند غبار». اما خودِ «هبا» به این شکل، ممکن است ثبتِ نادقیق باشد.