ملکان

این واژه معمولاً به‌صورت «دو پادشاه» یا «دو مالک» فهمیده می‌شود، چون پسوند «ـان» در عربی می‌تواند نشانه مثنّا باشد. پس «ملکان» یعنی «دو ملک» یا «دو فرمانروا». در بعضی بافت‌ها ممکن است به «دو مالک» هم اشاره کند.