لٰقيه

💡 وسط الزحام، لٰقيه صوتُ المؤذنِ في قلبه راحةً جعلته يهدأ ويغضّ بصره.

در میان جمعیت، صدای موذن به قلبش آرامش بخشید و باعث شد آرام شود و نگاهش را پایین بیندازد.

💡 في نهاية الرحلة، لٰقيه صديقه القديم عند الباب، فتذكرا أيام الدراسة والضحك في السكن.

در پایان سفر، دوست قدیمی‌اش دم در به استقبالش آمد و آنها خاطرات دوران مدرسه و خنده‌هایشان در خوابگاه را مرور کردند.

💡 خرج الطفلُ من المدرسةِ، لٰقيه أبوهُ عند البوابة حاملاً حقيبته ومبتسمًا بفخر.

کودک از مدرسه بیرون آمد و پدرش در حالی که کیفش را در دست داشت و با افتخار لبخند می‌زد، دم در به استقبالش آمد.