فناداه

یعنی «پس او را صدا زد» یا «آنگاه او را ندا داد». این واژه از «فنادى» به معنی «ندا کردن، صدا زدن» و ضمیر «ه» به معنی «او» ساخته شده است. معمولاً در روایت‌ها برای بیان فراخواندن کسی به کار می‌رود.