فقيهه

این واژه شکل مؤنثِ «فقيه» است و به معنی «فقیه زن» یا «زنِ دانشمند در فقه» می‌باشد. یعنی زنی که در احکام شرعی و دانش فقه مهارت و آگاهی داشته باشد. در فارسی هم برای اشاره به بانوی فقیه از همین تعبیر استفاده می‌شود.