فٱعف
🌐 ببخش
از ریشه «عفو» به معنای «بخشیدن، گذشت کردن» است و معنی آن «پس ببخش» یا «گذشت کن» میباشد. این فعل امر مفرد است و خطاب به یک نفر دارد و بر بزرگواری، چشمپوشی از خطا و ترک انتقام دلالت میکند.
جمله سازی با فٱعف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 إذا أخطأ قريبك في حقك، فٱعفْ عنه ما استطعتَ إلى ذلك سبيلًا.
اگر خویشاوندت به تو بدی کرد، تا جایی که میتوانی او را ببخش.
💡 في موقفٍ صعبٍ، قال الأبُ لابنه: فٱعفْ وسامحْ، فالعفوُ يرفعُ صاحبه.
پدر در شرایط سختی به پسرش گفت: عفو و گذشت کن، زیرا عفو، صاحبش را بالا میبرد.
💡 أمام الإساءةِ المتكررة، يظلُّ بعضُ الناس يختارون أن فٱعفْ طلبًا للسلام.
برخی از مردم در مواجهه با سوءاستفادههای مکرر، هنوز هم برای رسیدن به آرامش، بخشش را انتخاب میکنند.