عضدا

این شکل می‌تواند صورت صرفیِ «عضد» باشد و معنای «به‌عنوان یار / بازو» یا در برخی بافت‌ها «بازوها» را برساند. گاهی نیز در ساختارهای نحوی برای تأکید یا حالت مفعولی به کار می‌رود.