شواظ

💡 وصف الشاعر المشهد بأنه شواظ متصاعد يملأ السماء ضوءاً ورهبة في آن واحد.

شاعر این صحنه را به شعله‌ای در حال طلوع تشبیه کرده که آسمان را همزمان با نور و هیبت پر می‌کند.

💡 في الحريق الكبير، ارتفع شواظ اللهب عالياً حتى شوهد من الحي المجاور.

در این آتش‌سوزی بزرگ، شعله‌های آتش آنقدر بالا رفت که از منطقه همسایه قابل مشاهده بود.

💡 خرج شواظ من النار عندما فتحت الباب، فابتعد الجميع بسرعة خوفاً من الشرر.

شواز وقتی در را باز کرد از آتش بیرون آمد و همه از ترس جرقه‌ها به سرعت دور شدند.