حاکمان

این شکل، جمع مذکرِ «حاکم» در فارسی‌نویسی عربی‌مآب است و یعنی «حاکمان، فرمانروایان، زمامداران». در عربی معیار، جمع آن معمولاً «حُکّام» است، اما «حاکمان» هم در فارسی برای جمع عربی‌مآبِ حاکم به کار می‌رود. معنایش به‌طور کلی کسانی است که بر مردم یا سرزمینی فرمان می‌رانند.