تنبس

💡 ‫أصابتها َّ‬ ‫ْ‬ ‫الدهشة والح ْيرة؛ فـظل ْت واجمة ولم تنبس ببنت شفة.

او از شدت حیرت و سردرگمی در پوست خود نمی‌گنجید، بنابراین ساکت ماند و کلمه‌ای بر زبان نیاورد.

💡 وقبل أن تنبس شـفتاي بأي حرف قطع حديثنا صوت جلبة‬ ‫عظيمة تجتاح أذني ورفعت رأسي باحثا بعيني‪

قبل از اینکه لب‌هایم بتوانند کلمه‌ای ادا کنند، مکالمه‌مان با هیاهوی بزرگی که گوش‌هایم را فرا گرفت، قطع شد و سرم را بالا آوردم و با چشمانم جستجو کردم.