تقیٰة
🌐 تقیه
«تقیّه» یعنی پنهان کردن باور یا عقیدهٔ واقعی برای دفع خطر، آسیب یا فشار. در اصطلاح دینی، بهویژه در فقه اسلامی، زمانی بهکار میرود که فرد برای حفظ جان، مال یا امنیت خود، عقیدهٔ خود را آشکار نکند یا خلاف آن را اظهار کند. این واژه بیشتر در زمینههای مذهبی و تاریخی شناخته میشود.
جمله سازی با تقیٰة
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تحدّثَ الرجلُ عن تقیٰة في سياقِ تاريخِ الجماعاتِ التي عاشتْ تحتَ الضغطِ والاضطهادِ.
آن مرد درباره تقوا در چارچوب تاریخ گروههایی که تحت فشار و آزار و اذیت زندگی میکردند، صحبت کرد.
💡 شرحَ الباحثُ مفهومَ تقیٰة بوصفِه سلوكًا دفاعيًّا يَظهرُ عندَ الخوفِ من الأذى.
این محقق مفهوم تقیه را به عنوان یک رفتار دفاعی توضیح داد که هنگام ترس از آسیب ظاهر میشود.
💡 استُخدمتْ كلمةُ تقیٰة في الندوةِ الدينيةِ لتوضيحِ ظروفِ إخفاءِ الرأيِ أحيانًا.
کلمه تقیه در سمینار مذهبی برای توضیح شرایط پنهان کردن عقیده در برخی موارد استفاده میشد.