تقویٰ

این همان «تقوی» است، اما با نشانه‌گذاریِ متفاوت در برخی نگارش‌ها، به‌ویژه در فارسی یا چاپ‌های قدیمی. معنی آن نیز همان «پرهیزگاری، پارسایی، مراقبت از نفس در برابر گناه» است.