اللعنات

💡 وردت اللعنات في بعض النصوص القديمة بوصفها عقوبة أخلاقية أو دينية.

نفرین‌ها در برخی متون باستانی به عنوان مجازات اخلاقی یا مذهبی ظاهر می‌شوند.

💡 كان الرجل يخاف من اللعنات التي يذكرها الناس في القصص الشعبية.

آن مرد از نفرین‌هایی که مردم در داستان‌های عامیانه از آنها یاد می‌کنند، می‌ترسید.

💡 ‬وأنطلق صوته األجش نحونا يقـذفنا بوابل اللعنات والشرر يتطاير‬ ‫من أحداقـه غضبا‪

صدای خشنش به سمت ما غرید، سیلی از فحش و ناسزا روانه‌مان کرد، و از خشم برق از چشمانش می‌پرید.

💡 ‬‬‫هؤلء األثريون عادة ل يخافون من اللعنات واألساطير وإنما عندما يعاينونها‬ ‫بأنفسهم يصبحون أشد الناس خوفا منها‪.

این باستان شناسان معمولاً از نفرین و افسانه نمی ترسند، اما وقتی خودشان آنها را می بینند، بیشترین ترس را از آنها پیدا می کنند.

💡 ابتعدت الأسرة عن الألفاظ القاسية مثل اللعنات حفاظًا على الاحترام المتبادل.

خانواده برای حفظ احترام متقابل از کلمات رکیک مانند فحش و ناسزا پرهیز می‌کردند.

💡 ‫كراماتي هي اللعنات المفارقة‬ ‫لالخرين بالغربة‬ ‫والتفكك‬ ‫والتيه بال أطراف‪.

عزت من، نفرین‌های متناقض دیگران در بیگانگی، فروپاشی و سرگردانی در اندام‌هاست.