القربیٰ
🌐 نزدیکان
«القربیٰ» همان صورتِ مؤنث / مصدریِ «نزدیکی» یا «خویشاوندی نزدیک» است و در متون قرآنی و ادبی به معنای نزدیکی، قرابت و پیوند نزدیک بهکار میرود. این واژه اغلب در ترکیب با «ذوی» یا در سیاقهای دینی برای اشاره به خویشان نزدیک و حق آنان استعمال میشود.
جمله سازی با القربیٰ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 استخدم المؤلف القربیٰ في سياق أدبي يعبّر عن المودة والاتصال.
نویسنده کلمه «قربی» را در بافتی ادبی به کار برده است که بیانگر محبت و پیوند است.
💡 وردت كلمة القربیٰ في النص القديم بمعنى الصلة أو العلاقة المقرّبة.
کلمه «القربی» در متن باستانی به معنای ارتباط یا نسبت نزدیک آمده است.
💡 اهتم اللغوي بشرح القربیٰ ضمن الفروق الدقيقة بين الألفاظ المتقاربة.
این زبانشناس علاقهمند بود که نزدیکی موجود در تفاوتهای ظریف بین کلمات مشابه را توضیح دهد.