القربیٰ

🌐 نزدیکان

«القربیٰ» همان صورتِ مؤنث / مصدریِ «نزدیکی» یا «خویشاوندی نزدیک» است و در متون قرآنی و ادبی به معنای نزدیکی، قرابت و پیوند نزدیک به‌کار می‌رود. این واژه اغلب در ترکیب با «ذوی» یا در سیاق‌های دینی برای اشاره به خویشان نزدیک و حق آنان استعمال می‌شود.

جمله سازی با القربیٰ

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 استخدم المؤلف القربیٰ في سياق أدبي يعبّر عن المودة والاتصال.

نویسنده کلمه «قربی» را در بافتی ادبی به کار برده است که بیانگر محبت و پیوند است.

💡 وردت كلمة القربیٰ في النص القديم بمعنى الصلة أو العلاقة المقرّبة.

کلمه «القربی» در متن باستانی به معنای ارتباط یا نسبت نزدیک آمده است.

💡 اهتم اللغوي بشرح القربیٰ ضمن الفروق الدقيقة بين الألفاظ المتقاربة.

این زبان‌شناس علاقه‌مند بود که نزدیکی موجود در تفاوت‌های ظریف بین کلمات مشابه را توضیح دهد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران