العقلانية المقيدة

این اصطلاح یعنی «عقلانیتِ مقید» یا «عقل‌گراییِ محدودشده». منظور نوعی عقلانیت است که هرچند بر عقل و استدلال تکیه دارد، اما آن را مطلق و بی‌حد نمی‌داند و برایش مرز، قید، یا چارچوب‌هایی قائل است؛ مثلاً قیدهای دینی، اخلاقی، فرهنگی، یا عملی.