الرحمٰن

💡 ظهرت عبارة الرحيم الرحمٰن الله في المخطوطة المحفوظة داخل المتحف الوطني.

عبارت «رحمن الرحیم، خداوند» در نسخه خطی که در موزه ملی نگهداری می‌شود، آمده است.

💡 ‬انحنى أبو عبد الرحمن ليجلس إلى جوارﻩ ثنم‬ ‫بدأ يتحدة بلغة غريبة إلى أن صاح خالد طالبًا الرحمة!

ابوعبدالرحمن خم شد تا کنارش بنشیند، سپس شروع به صحبت با زبانی عجیب کرد تا اینکه خالد فریاد زد و درخواست رحمت کرد!

💡 ظهرت عبارة الرحيم الرحمٰن في الصفحة الأولى من المخطوط القديم.

عبارت «رحمن، رحیم» در صفحه اول این نسخه خطی باستانی آمده است.

💡 ظهرَ اسم الرحمٰن واضحًا على لوحة المسجد عند المدخل.

نام «رحمن الرحمن» به وضوح روی تابلوی مسجد در ورودی نمایان بود.

💡 كان الكاتب يكرر الرحيم الرحمٰن في التوقيع الزخرفي على الغلاف.

نویسنده بارها از کلمات «الرحمن الرحیم» در امضای تزئینی روی جلد استفاده کرده است.

💡 قرأ الشيخُ اسم الرحمٰن بصوتٍ خاشعٍ أثناء التلاوة.

شیخ در حین تلاوت، با صدای خاشعانه ای بسم الله الرحمن الرحیم می خواند.

💡 ‬‬‫قالها أبوعبد الرحمن مبتس ًما بينما أجابه الصوت‪:‬‬ ‫ منذ أن عاهدتك أمام هللا وحتى ألقى ربى لن أخل العهد ولنن‬‫أنق الميثا.

ابو عبدالرحمن این را با لبخند گفت، در حالی که صدا پاسخ داد: از زمانی که در پیشگاه خدا با تو پیمان بستم تا زمانی که پروردگارم را ملاقات کنم، پیمان را نخواهم شکست و پیمان را نخواهم شکست.

💡 استمعَ الحاضرون إلى ذكر الرحمٰن في المجلس بقلوبٍ مطمئنة.

حاضران با دل‌های مطمئن به ذکر رحمان در آن جمع گوش فرا می‌دادند.

💡 كتبَ الطالبُ: الرحمٰن الله في أعلى الصفحة بخطٍّ منظم.

دانش‌آموز با خط خوش در بالای صفحه نوشت: «الرحمن الرحیم».

💡 قال الإمامُ إن الرحمٰن الله أكرمُ من يُرجى عند الحاجة.

امام فرمود: «خداوند رحمان، بخشنده‌ترین کسی است که در هنگام نیاز به او امید بسته می‌شود.»