حزنی اصفهانی

حزنی اصفهانی. [ ح ُ ی ِ اِ ف َ ] ( اِخ ) صادقی ، کتابی دارد. در مجمعالخواص ( ص 162 ) اشعار وی را آورده و آذر در آتشکده ( ص 176 ) گوید خواهرزاده ملانیکی بود. سام میرزا او راحرفی خوانده و در تذکره غنی حزنی را ملقب به تقی الدین دانسته گوید در 977 هَ. ق. درگذشت و حرفی را متوفای سال 971 هَ. ق. شمرده است. ( ذریعه ج 9 ص 234 ).

صادقی کتاب را در مجمع الخواص اشعار وی را آورده و آذر ذر آتشکده گوید خواهر زاده ملانیکی بود

حُزنیِ اِصفهانی ( ـ مشهد ۹۷۱ق)
شاعر ایرانی. در سفرش به گیلان، شهرآشوبی دربارۀ مذهب زیدیه سرود، که به خاطر آن زبانش را بریدند. در عروض و قافیه چیره دست بود و خط را نیز خوب می نوشت.