لغت نامه دهخدا
تاج گل. [ ج ِ گ ُ ] ( ترکیب اضافی اِ مرکب ) عبارت از ذات گل است. ( آنندراج ). چتر گونه گل. اکلیل گل. تاجک.
تاج گل. [ ج ِ گ ُ ] ( ترکیب اضافی اِ مرکب ) عبارت از ذات گل است. ( آنندراج ). چتر گونه گل. اکلیل گل. تاجک.
چتر گونه گل تاجک.
اسم: تاج گل (دختر) (فارسی)
معنی: آن که چون تاجی در رأس گلها است، زیبا
تاج گلی ( به انگلیسی: Wreath ) که به منظور لباس پوشیده می شود ( به انگلیسی، «کلاه گل»؛ یونانی باستان: στέφανος stéfanos، لاتین: corona )، روسری است که از برگ، علف، گل یا شاخه ساخته می شود. معمولاً در مناسبت های جشن و روزهای مقدس پوشیده می شود و پیشینهٔ طولانی و ارتباطی با مراسم و مراسم باستانی دارد. در خارج از استفاده های گاه به گاه، تاج گل را می توان به عنوان تاج یا نشان افتخار نیز استفاده کرد. تاج گل اغلب دارای ساختار هندسی حلقوی است.