ابن کیغلغ ابوالعباس احمد بن ابراهیم اصفهانی

[ویکی فقه] ابن کیغلغ ابوالعباس احمد بن ابراهیم اصفهانی، از ادباء و شعرای اصفهان در قرن چهارم هجری بوده است.
ابوالعبّاس احمد بن ابراهیم بن کیغلغ، از ادباء و شعراء است. از ترکان دربار خلیفه عبّاسی در بغداد بوده است. تولّدش حدود سال ۲۵۸ق روی داده، و در سال ۳۱۹ق شحنه اصفهان بوده، و چندی در این شهر به سر برده است. ثعالبی در یتیمه الدّهر وی را جزو شعراء و ادباء آورده، و نمونه ای از اشعار او را نقل نموده است. فوتش بعد از سال ۳۲۲ق اتّفاق افتاد.
ثعالبی، عبدالملک بن محمد، یتیمه الدّهر، ج۱، ص۱۱۹.
۱. ↑ ثعالبی، عبدالملک بن محمد، یتیمه الدّهر، ج۱، ص۱۱۹.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۱۹۷.
...

💡 این روایت فارسی را ابراهیم قیصری در سال ۱۳۵۵ از روی دفتر جُنگ‌مانند ملای روستای ابوالعباس (واقع در جنوب ایذه، در شمال شرقی باغ ملک) رونویسی کرده‌است و در همان سال نیز به چاپ رسانده‌است. این قصه ۴۹ بیت دارد و در بحر هزج مسدس محذوف سروده شده‌است. در این منظومه، میش که از یک قحطی جان سالم به در برده‌است، وقتی بستانی پیدا می‌کند به جان رَز می‌افتد و از این برخورد، مناظره‌ای بین آن‌دو شکل می‌گیرد.