اینولین

اینولین. ( فرانسوی، اِ ) یکی از مهمترین پلی ازیدهای نبات است که در شیره یاخته محلول میباشد. در ریشه نباتات تیره آفتاب گردان مانند ریشه شنگ و ریشه غده کوکب و ساقه زیرین سیب زمینی ترشی و همچنین در نباتات تیره استکانی و لوبلیاسه و همچنین در نباتات یک لپه ای دیده میشود. فرمول شیمیایی آن n[ O5 H2 C10] میباشد ولی تعداد مولکولهای آن هنوز بطور قطع تعیین نشده است. ترکیبات ید در آن بی اثر میباشد لیکن دراثر اسیدهای رقیق و گرم به فروکتوز تبدیل میشود و از این جهت پلی فروکتوزان میباشد. اینولین در الکل، اتر، بنزین و سولفوردوکربن غیرقابل حل است ولی در آب و بخصوص آب گرم بخوبی حل میگردد. اگر ریشه شنگ یا سیب زمینی ترشی را مدتی در الکل 96 درجه قرار دهند اینولین بشکل کریستالهای سوزنی ( اسفردو کریستال ) بجدار سلول متبلور میگردد. کریستالهای اینولین در نور پلاریزه بصورت صلیب سیاه دیده میشود. معرف اینولین الفانافتول و تیمول و ارسن میباشد. ( گیاه شناسی ثابتی ص 123 - 124 ). و رجوع به گیاه شناسی گل گلاب ص 102 شود.

یکی از مهمترین پولی ازید های نبات است که در شیر. یاخته محلول میباشد.

اینولین ( به انگلیسی: Inulin ) یک ترکیب شیمیایی با فرمول شیمیایی C6nH10n+2O5n+1 است. اینولین ها گروهی از پلی ساکاریدهای طبیعی هستند که توسط انواع زیادی از گیاهان تولید می شوند. در واقع اینولین یک هوموپلی ساکارید متشکل از واحد های فروکتوز می باشد. اینولین توسط آنزیم های گوارشی هضم نمی شود و از آن برای تعیین فیلتراسیون گلومرولی کلیه استفاده می شود. اینولین توسط تعدادی از گیاهان به عنوان وسیله ای جهت ذخیرهٔ انرژی خصوصاً در ریشه ها و ساقه های زیر زمینی استفاده می گردد. بیشتر گیاهانی که اینولین را جهت ذخیرهٔ انرژی سنتز و ذخیره می کنند از فرم های دیگر کربوهیدرات همانند نشاسته جهت ذخیرهٔ انرژی استفاده نمی کنند.