دانشنامه آزاد فارسی
اِسحاق بن حُنَین ( ـ۲۹۸ق)
پزشک و مترجم از سریانی و یونانی. از پدر نسطوری خویش، حنین بن اسحاق، و عمه زاده اش، حبیش، که از پزشکان و مترجمان چیره دست بودند، دانش پزشکی و فن ترجمه را آموخت، و با سفر به انطاکیه و مصر و فراگیری علم نزد دانشمندان آن روزگار، دانش خود را تکمیل کرد. وی که به روایتی اسلام آورده بود به دربار عباسی راه پیدا کرد و با متکلم معروف شیعی حسن بن نوبخت و دانشمندان پیرامون وی ارتباط داشت. ترجمه های او را دقیق و فصیح شمرده اند. از آثارش: الادویة المفرده؛ تاریخ الاطباء و الفلاسفة؛ التریاق و معرفة البول. از ترجمه ها و شروح او: ترجمۀ بخشی از آثار ارسطو مشتمل بر کتاب العبارة؛ قاطیغوریاس؛ تحلیل القیاس؛ خطابه؛ جدل؛ برهان؛ سماع طبیعی؛ نفس؛ بخشی از مابعدالطبیعه و ترجمۀ برخی از آثار ارشمیدس، بقراط، اقلیدس، منلائوس و آوتولوکوس در ریاضیات.
