صفت شدت

[ویکی فقه] صفت شدت به حبس جریان هوا در خلال تلفظ حرف اطلاق می شود و یکی از صفات اصلی حروف می باشد.
«شدت» در لغت به معنای قوت و در اصطلاح تجوید ، حبس شدن جریان صوت یا هوا در خلال تلفظ حرف است. این حالت، هنگام سکون آشکارتر است؛ مثل: تلفظ قاف در «الحق».
نسبت صفت شدت به صفت رخاوت
صفت شدت در مقابل صفت رخاوت ، از صفات اصلی یا متضاد است. حروف دارای این صفت را حروف شدیده می نامند.
عناوین مرتبط
...