ام الحسن

ام الحسن. [ اُم ْ مُل ْ ح َ س َ ] ( اِخ ) از دختران علی بن ابی طالب بود. ( از تاریخ گزیده چ لندن ص 199 ).
ام الحسن. [ اُم ْ مُل ْ ح َ س َ ] ( اِخ ) فاطمه ملقب به ست المشایخ ( مخفف سیدة المشایخ ). دختر شهید اول و از زنان فاضل بود و از پدر خود و دیگران اجازه روایت داشت. رجوع به ریحانة الادب ج 6 ص 215 شود.
ام الحسن. [ اُم ْ مُل ْ ح َ س َ ] ( اِخ ) نخعیه. از محدثان شیعه است. رجوع به ریحانةالادب ج 6 ص 215 شود.

نخعیه از محدثان شیعه است

[ویکی فقه] أم الحسن از کسانی است که در کربلا حاضر بوده و در زمره اسیران کربلا می باشد.
ام الحسن یا ام الحسین از فرزندان امام علی (علیه السلام) است. نام وی رمله ی کبری، مادرش ام سعید دختر عروة بن مسعود ثقفی و بنا به نقلی ام شعیب مخزومیه می باشد.
همسران ام الحسن
← جعدة بن هبیره ی مخزومی
اگرچه مورّخین به اسارت وی تصریح نکرده اند ولی بنا بر حضورش در کربلا، به یقین جزو اسیران کربلا نیز بوده است.