لغت نامه دهخدا
عصازنان. [ ع َ زَ ] ( ق مرکب ) در حال عصا زدن. رفتن با تکیه دادن سر عصا بر زمین استعانت را. رجوع به عصا زدن شود.
عصازنان. [ ع َ زَ ] ( ق مرکب ) در حال عصا زدن. رفتن با تکیه دادن سر عصا بر زمین استعانت را. رجوع به عصا زدن شود.
در حال رفتن و عصا بر زمین زدن.