لغت نامه دهخدا
عروط. [ ع َ ] ( ع ص ) ناقه ای که به خوردن درخت دندان ریخته باشد. ( منتهی الارب ). ماده شتری که آنقدر درخت بخورد تا دندانهای او از بین برود. ( اقرب الموارد ). ج، عُرُط. ( از منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟