لغت نامه دهخدا
( جویریة ) جویریة. [ ج ُ وَ ری َ ] ( اِخ ) دختر حارث بن ابی ضرار، از خزاعة. یکی از زوجات رسول ( ص ). وی قبل از آنکه در حباله نکاح پیغمبر درآید زوجه مسافعبن صفوان بود. مسافع در وقعه مریسیع بسال ششم هجری بقتل رسید. پدر جویریة در دوره جاهلیت رئیس قوم خود بشمار میرفت. نام نخستین اوبره بود و پیغمبر آنرا تغییر داد. از زنان با فضل وکمال بود و در ادبیات و فصاحت دست داشت. بخاری و مسلم هفت حدیث از وی نقل کرده اند. او در مدینه بسال 56هَ. ق. درگذشت. ( طبقات ابن سعد ج 8 ص 83 ) ( الاصابة ج 1 ص 265 ) ( الاعلام زرکلی ج 1 ص 198 ). دختر حارث بن ابی ضرار، از بنی المصطلق ، زوجه رسول ( ص ). حضرت پیغمبر او را پس از ام سلمة بزنی گرفت. ( تاریخ اسلام ص 81 ).