لغت نامه دهخدا
بمبیی. [ ب َ ب َ ] ( اِخ ) ایالتی در هند، در جزیره ای از بحر عمان ساحل غربی هند. وسعت آن 496 هزار کیلومتر مربع و سکنه آن 35944000 تن است. کرسی آن شهر بمبیی و شهرهای عمده آن احمدآباد، پونه و ناگپور است. ( از فرهنگ فارسی معین ). نام قدیم بمبیی «تهانه » است. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
بمبیی. [ ب َ ب َ ] ( اِخ ) بندری در هند، کرسی ایالت بمبیی ، واقع در جزیره ای در بحر عمان. دارای 2839000 تن سکنه. مرکز صنعت نساجی ، ساخت اتومبیل ، هواپیماسازی ، مصنوعات مکانیکی ، استخراج آهن ، آهنکاری و صنایع شیمیائی است. ( از فرهنگ فارسی معین ).