لغت نامه دهخدا
بر رویه. [ ب َ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) این کلمه را مؤلف در متنی معتبر دیده اند که معادل ( شَزْر ) به کار رفته است بمعنی باژگونه و چپار تافتن ریسمان در مقابل فرورویه تافتن آن که ترجمه یَسْر است. ( یادداشت بخط مؤلف ). صاحب منتهی الارب آرد: شزر الحبل ؛ بازگونه تافت رسن را یا از چپ تاب داد. ( منتهی الارب ). مقابل یَسْر؛ فرو رویه تافتن به اینکه دست راست را به سوی خود درکشی. ( منتهی الارب ).