لغت نامه دهخدا
پی نهادن. [ پ َ / پ ِ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) قدم گذاردن. فراتر رفتن :
چو از نامداران بپالود خوی
که سنگ از سر چاه ننهاد پی.فردوسی. || پا گذاشتن. قدم نهادن. مستقر شدن :
به هر تختگاهی که بنهاد پی
نگه هداشت آیین شاهان کی.نظامی.
پی نهادن. [ پ َ / پ ِ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) قدم گذاردن. فراتر رفتن :
چو از نامداران بپالود خوی
که سنگ از سر چاه ننهاد پی.فردوسی. || پا گذاشتن. قدم نهادن. مستقر شدن :
به هر تختگاهی که بنهاد پی
نگه هداشت آیین شاهان کی.نظامی.
( مصدر ) ۱- قدم گذاردن فراتر رفتن : چو از نامداران بپالود خوی که سنگ از سرچاه ننهادیی ... ( شا. لغ. ) ۲- پاگذاشتن مستقرشدن : بهر تختگاهی که بنهاد پی نگهداشت آیین شاهان کی . ( نظامی )