نماز شفع

[ویکی شیعه] نماز شَفْعْ نمازی دورکعتی و جزئی از نماز شب. نماز شفع در آخر نماز شب، یعنی پس از خواندن چهار نماز دورکعتی خوانده می شود. پس از نماز شفع یک رَکعت، نماز وَتر خوانده می شود که نماز شب با آن پایان می یابد. نماز شفع و نماز وتر را بافضیلت ترین جزء نماز شب می دانند.
کلمه شَفع به معنای ضمیمه کردن چیزی به چیز دیگر و معادل زوج است؛ در مقابل وَتر که به معنای مفرد است.
نماز شفع دو رکعت است. این نماز جزئی از نماز شب است که در آخر آن و پیش از نماز وَتر خوانده می‎شود. نماز شب یازده رَکعت است و از چهار نماز دو رکعتی، دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وَتر تشکیل می‎شود.