دانشنامه آزاد فارسی
نَعیم سِدِهی اصفهانی (۱۲۷۲ـ۱۳۳۴ق)
شاعر ایرانی. به شیوۀ سنتی شعر می گفت و بخشی از شعرهایش به آیین بهایی مربوط می شود. خود او از پیروان این آیین بود. دیوانش (بمبئی، ۱۳۴۵ق) نشر یافته است.
نَعیم سِدِهی اصفهانی (۱۲۷۲ـ۱۳۳۴ق)
شاعر ایرانی. به شیوۀ سنتی شعر می گفت و بخشی از شعرهایش به آیین بهایی مربوط می شود. خود او از پیروان این آیین بود. دیوانش (بمبئی، ۱۳۴۵ق) نشر یافته است.
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
شاعر. در اوایل مشروطه در تهران درگذشت. پسرش منشی اول سفارت انگلیس در تهران بود. از آثار وی: «کلیات نعیم سدهی»، شعر.