خوب دل

لغت نامه دهخدا

خوب دل. [ دِ ] ( ص مرکب ) خوش قلب. بی کینه. رؤوف.

فرهنگ فارسی

خوش قلب بی کینه
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم