لغت نامه دهخدا
جباع. [ ج ُب ْ با ] ( ع ص، اِ ) کوتاه بالا، زن باشد یا مرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). زن کوتاه. ( مهذب الاسماء ). || تیر کوچک که بدان طفلان تیراندازی کنند. ( منتهی الارب )( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تیر که نه پر دارد و نه پیکان. ( مهذب الاسماء ). || زن زشت رفتار و زشت لباس که نه صغیره باشد و نه کبیره. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). جباعه. رجوع به جباعه شود.
