لغت نامه دهخدا
افسس. [ اِ ف ِ س ُ ] ( اِخ ) افسوس. آفیسس. شهری قدیم در ایونیه ، واقع در ساحل دریای اژه در آنجا معبد آرتمیس - که در شمار عجائب سبعه عالم است - برپا بود و آن بدست ارستراتس سوخته شد. شورای افسس ، در 431 م. نسطوریوس را محکوم کرد. طبق روایات اسلامی غار اصحاب کهف در همین شهر بود. ( از فرهنگ فارسی معین ).