لغت نامه دهخدا
میان پشته. [ یام ْ پ ُ ت َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان مرکزی بخش رودسر شهرستان لاهیجان ، واقع در 15هزارگزی باختر رودسر، با 300 تن سکنه. آب آن از نهر پل رود و راه آن ماشین رو است. ماشین برنج کوبی دارد و مزرعه مازندران بیجار در آمار جزء این ده بشمار است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2 ).
میان پشته. [ یام ْ پ ُ ت َ ] ( اِخ ) جزیره ای که فاصل میان غازیان و بندرانزلی است و با پلی به غازیان متصل است. رجوع به فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2 ذیل بندر پهلوی شود.