پنهان گشتن

پنهان گشتن. [ پ َ / پ ِ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) نهان شدن. مستور، مخفی ، پوشیده گردیدن. تغریب. ( منتهی الارب ) :
گر از چشم سرت گشته ست پنهان
بچشم عقل در هست او مُشهَّر.ناصرخسرو.رویش اندر میان ریش تو گفتی
پنهان گشته است زیر جغبت کفتار.نجمی.و رجوع به پنهان گردیدن و پنهان شدن شود.

( مصدر ) روی در کشیدن پوشیده شدن مخفی شدن غایب گشتن استخفائ خفائ استتار غروب . یا پنهان شدن بامدادین. غایبی بامدادین غروب صباحی مقابل طلوع صباحی و مسائی پدید آمدن بامدادین ( التفهیم ).