لغت نامه دهخدا
ماریوت. [ی ُ ] ( اِخ ) فیزیکدان فرانسوی ( 1620-1684م. ) است که درباره قابلیت تراکم گازها مطالعات دقیقی کرده و قانون : «در دمای ثابت ، ظرفیت یک توده گازی به نسبت معکوس فشارش تغییر می کند» را کشف کرد که به نام خود او مشهور است. ( از لاروس ).