لغت نامه دهخدا
فنو. [ ف َن َ / نُو ] ( اِ ) فریب و غرور. || ( ص ) فریفته و مغرور. ( برهان ). فریفته. غره. ( صحاح الفرس ).
فنو. [ ف َن َ / نُو ] ( اِ ) فریب و غرور. || ( ص ) فریفته و مغرور. ( برهان ). فریفته. غره. ( صحاح الفرس ).
فریب و غرور . فریفته و مغرور