لغت نامه دهخدا نازنین چهر. [ زَ چ ِ ] ( ص مرکب ) که چهری لطیف و زیبا دارد. زیبارخ. زیبارو : پدر گفتش ای نازنین چهر من که شوریده داری دل از مهر من.سعدی.