سرافیل

لغت نامه دهخدا

سرافیل. [ س َ ] ( اِخ ) نام فرشته ای است که مقرب خداست و حامل صور. ( آنندراج ) ( غیاث ). مخفف اسرافیل :
سرافیل را دید صوری بدست
برافراخته سر ز جای نشست.فردوسی.سرافیل هم رازش و هم نشست
براق اسب و جبریل فرمانبر است.اسدی.آنجا که دم گشاد سرافیل دعوتش
جان بازیافت پیر سراندیب در زمان.خاقانی.سرافیل آمد و بر پر نشاندش
به هودج خانه رفرف رساندش.نظامی.حدیث سرافیل و آوای صور
نگفتم که ده میشد از راه دور.نظامی.رجوع به اسرافیل شود.

فرهنگ عمید

= اسرافیل

فرهنگ فارسی

اسرافیل
نام فرشته ایست که مقرب خداست و حامل صور . مخفف اسرافیل .

فرهنگ اسم ها

اسم: سرافیل (پسر) (عبری)
معنی: مخفف اسرافیل
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم