ردیاب

پیداکنندۀ رد و اثر کسی یا چیزی، ردیابنده.

رَدیاب (tracer)
مقدار ناچیزی از ایزوتوپ رادیواکتیو، برای پی گیری مسیر واکنش شیمیایی یا فرآیند فیزیکی یا زیست شناختی. محل و تراکم ردیاب را معمولاً با یک شمارشگر گایگر ـ مولرتشخیص می دهند. مثلاً، فعالیت غدۀ تیرویید را با تزریق مقدار ناچیزی از ایزوتوپ رادیواکتیو ید، که غدۀ تیرویید آن را به صورت انتخابی از جریان خون می گیرد، ردیابی می کنند.